Twórcą osteopatii był amerykański lekarz A.T. Still ( 1824–1917). Rozczarowany nieskutecznością ówcześnie stosowanych metod leczenia (opium i whisky nie dawały oczekiwanych rezultatów), postanowił zgłębić tajniki anatomii i fizjologii i na tej podstawie rozpoczął leczenie manualne. Dość szybko jego nazwisko stało się sławne, gdyż terapia którą stosował przynosiła niezwykle pozytywne efekty. Na bazie swoich doświadczeń sformułował podstawowe tezy – podwaliny osteopatii. Twierdził, że ciało jest całością, ma tendencję do autokorekcji, a struktura i funkcja są od siebie wzajemnie zależne. W 1892 otworzył pierwszą szkołę osteopatii w Kirksville o nazwie American School of Osteopathy (ASO). Ze względu na sukcesy terapeutyczne nauka Still’a była znana w coraz szerszych kręgach. Początkowo wykładowcami byli założyciel oraz William Smith – lekarz pochodzący z Anglii. W niedługim czasie szkoła liczyła 14 wykładowców i coraz więcej chętnych studentów, którzy chcieli zgłębiać tajniki osteopatii. Dynamiczny rozwój szkoły spowodował rozprzestrzenienie się osteopatii w Europie. W 1917 roku Marti Littlejohn otworzył pierwszą europejską szkołę osteopatii British School of Osteopathy. Wkrótce powstały szkoły we Francji, Niemczech, Szwajcarii. W Polsce w 2003 zorganizowano pierwsze (pięcioletnie) szkolenie osteopatyczne na bazie belgijskiej szkoły Sutherland College of Osteopathic Medicine (SCOM). Zajęcia obejmowały techniki stricte osteopatyczne,  jak również semiologię neurologiczną i praktykę neurologiczną, radiologię, traumatologię, semiologię ogólną, internę, neurochirurgię, farmakologię, pediatrię, psychiatrię. Szkolenie zakończone było egzaminem klinicznym z międzynarodową komisją.

 Osteopatia jest alternatywą dla pacjentów borykających się z bólem, którzy przeszli standardową fizjoterapię bez większych efektów terapeutycznych. Przewagą tej dziedziny medycyny jest holistyczne spojrzenie na pacjenta. Dzięki zajęciom medycznym jesteśmy w stanie zdiagnozować pacjenta i odpowiednio go leczyć, bądź odesłać go na konsultację lekarską – jeżeli jest taka potrzeba. Na studia osteopatyczne mogą uczęszczać jedynie fizjoterapeuci lub lekarze co daje dobre podstawy anatomiczno-fizjologiczne. W krajach takich jak Australia, Kanada czy Stany Zjednoczone jest to szeroko rozpowszechniony i oficjalnie uznany system opieki zdrowotnej.